Umrę z uśmiechem na twarzy.
Ktoś w przeszłości powiedział mi, że mnie rozśmieszy.
A wtedy rozproszę się i odejdę.
Nic mi nie będzie, po prostu daj mi odejść.
Jestem zamrożony w linii czasu.
Mam serdecznie dość swojego życia...
Wyżarty od środka...
Pozwól mi umrzeć w samotności...
Nigdy nie dano mi tego, czego chciałem.
Nigdy nie miałem tego, czego potrzebowałem.
Któż może stwierdzić, co mieszka w mej głowie?
Bijąc się z własnymi pomysłami, nie jestem w stanie zatrzymać tego krwotoku...
Będę gotów...
Daj mi morfinę, a odpłynę do krainy snu.
Kiedy będę śnił, może uda mi się zwyczajnie przestać istnieć?
Nic mi nie będzie, po prostu daj mi odejść.
Jestem zamrożony w linii czasu.
Mam serdecznie dość swojego życia...
Wyżarty od środka...
Pozwól mi umrzeć w samotności...
Nigdy nie dano mi tego, czego chciałem.
Nigdy nie miałem tego, czego potrzebowałem.
Któż może stwierdzić, co mieszka w mej głowie?
Bijąc się z własnymi pomysłami, nie jestem w stanie zatrzymać tego krwotoku...
wtorek, 24 stycznia 2012
Eaten Up Inside tłumaczenie tekstu
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz