Natalia Kukulska Anna już tu nie mieszka

Krajobraz łasi sie jak pies

To wieczór po nielekkim dniu

Autobus stanął możesz wysiąść wejść

Lecz Anna już nie mieszka tu

Lecz Anna już nie mieszka tu


Za rzekę w cień starych drzew

Pobiegła kiedyś środkiem dnia

Muzykę wzieła z sobą jakiś wiersz

Drobiazgów parę parę zdjęć

Sukienkę lekką tak jak mgła

Czy teraz jej łatwiej żyć

Czy nie tnie w twarz poranny chłód

Bo między nami odkąd nie ma jej

Zwykłego ciepła mniej i mniej

I gorzki bywa nawet miód

I gorzki bywa nawet miód


Kochała kruche trawy źdźbło

Wierzyła w dźwięk trącanych strun

Nic wiecej ci nie powiem o niej bo

Bo Anna juz nie mieszka tu

Bo Anna juz nie mieszka tu


Za rzekę w cień starych drzew

Pobiegła kiedyś środkiem dnia

Muzykę wzieła z sobą jakiś wiersz

Drobiazgów parę parę zdjęć

Sukienkę lekką tak jak mgła

Czy teraz jej łatwiej żyć

Czy nie tnie w twarz poranny chłód

Bo między nami odkąd nie ma jej

Zwykłego ciepła mniej i mniej

I gorzki bywa nawet miód

I gorzki bywa nawet miód